Budowa baterii stacjonarnej
Baterię stacjonarną stanowi zespół odpowiedniej ilości ogniw lub akumulatorów wieloogniwowych, połączonych ze sobą szeregowo dla uzyskania żądanego napięcia roboczego. Obudowę ogniw (lub akumulatorów wieloogniwowych) stanowią przezroczyste naczynia wolnostojące. Naczynie akumulatorowe ma na dnie dwie pary progów, na których wspierają się zespoły płyt dodatnich i ujemnych. Płyty dodatnie i ujemne, połączone ze sobą mostkami przez spawanie, tworzą zespoły płyt (+) i (-). Różnoimienne zespoły płyt, zestawione ze sobą i przedzielone przekładkami izolacyjnymi (separatorami) tworzą zestaw płyt, który zabudowywany jest do naczynia akumulatorowego. Każdy mostek ma co najmniej jeden sworzeń biegunowy, wyprowadzony ponad górną płaszczyznę wieczka. Pojedyncze naczynie zamykane jest wieczkiem, a naczynie wielokomorowe (blok) pokrywą wspólną dla wszystkich komór. Zmontowane ogniwa są ustawione na podstawie izolacyjnej, zapewniającej odpowiednio wysoką wartość rezystancji doziemnej baterii. Ogniwa lub akumulatory wieloogniwowe łączymy szeregowo w baterię stacjonarną o żądanym napięciu. Połączenia wykonujemy za pomocą łączników ołowianych (o odpowiednim przekroju), przyspawanych do sworzni biegunowych lub za pomocą łączników skręcanych.